Bolesny łuk I

 Bolesny łuk I

Wykonywanie: Z  pozycji pośredniej wykonywanie jest biernie i czynne odwodzenie ramienia.

Interpretacja: Bóle przy odwodzeniu w zakresie między 60stopni i 120stopni świadczą o uszkodzeniu ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, które w tym czasie jest uciskane między guzkiem większym i wyrostkiem barkowym (zespół ciasnoty podbarkowej). Powyżej kąta 120stopni dolegliwości bólowe zwykle nie występują. W przypadku zajęcia stawu barkowo-obojczykowego dolegliwości bólowe występują przy odwodzeniu do kąta 140-180stopni.

W czasie badania czynnych i biernych ruchów można ominąć bolesny łuk, ponieważ kończyna górna w czasie odwodzenia ulega jednocześnie rotacji zewnętrznej, co zwiększa przestrzeń między wyrostkiem barkowym i przechodzącą pod nim chorą częścią ścięgna pierścienia rotatorów. W takich przypadkach zespół ciasnoty podbarkowej może nie występować w zakresie ruchu od 60 do 120stopni.

Przyczyną ciasnoty podbarkowej i bolesnego łuku mogą być oprócz całkowitych lub częściowych uszkodzeń pierścienia rotatorów obrzęki i zapalenia kaletek, zmiany na brzegu wyrostka barkowego oraz - rzadko - zwyrodnienie w stawie barkowo-obojczykowym.

Test draśnięcia Apleya

 Test draśnięcia Apleya

Wykonanie: Stojący pacjent powinien palcem wskazującym starać się osiągnąć leżący po przeciwnej stronie przyśrodkowy górny kąt łopatki.

Interpretacja: Pojawienie się dolegliwości bólowych nad pierścieniem rotatorów oraz brak możliwości osiągnięcia łopatki, który spowodowany jest ograniczeniem rotacji zewnętrznej i odwodzenia, świadczy o chorobie pierścienia rotatorów (przeważnie mięśnia nadgrzebieniowego) (różnicowania wymagają: zmiany zwyrodnieniowe stawu ramiennego i stawu barkowego obojczykowego, zwłóknienie torebki stawowej).

Objaw opadającego ramienia (drop-arm)

 Objaw opadającego ramienia

Wykonanie: U siedzącego chorego wyprostowane ramię jest biernie odwodzone do kąta około 90stopni. Pacjent powinien utrzymać tę pozycję bez podpierania, a następnie powoli opuścić kończynę.

Interpretacja: Osłabienie utrzymywania ramienia bez bólu lub z bólami albo jego nagłe opadnięcie świadczy o uszkodzeniu pierścienia rotatorów, które najczęściej spowodowane jest zmianami w mięśniu nadgrzebieniowym. Jeśli występuje tzw. zespół pozornego paraliżu, wówczas pacjent nie jest w stanie unieść kończyny. Ten ogólny objaw przemawia za całkowitym uszkodzeniem stożka rotatorów. 

Dodatni objaw opadającego ramienia może być również spowodowany przyczynami neurologicznymi. Z tego powodu konieczna jest dalsza diagnostyka (uszkodzenie nerwu podłopatkowego).

Przy zmianach patologicznych o charakterze przewlekłym degeneracyjnym w mięśniu nadgrzebieniowym objaw opadającego ramienia może być ujemny z powodu działania kompensacyjnego innych mięśni, szczególnie naramiennego. 

Niespecyficzny test mięśnia nadgrzebieniowego

 Niespecyficzny test mięśnia nadgrzebieniowego

Wykonanie: Pacjent w pozycji siedzącej powinien początkowo odwiedzione ramię do kąta 90stopni dalej odwodzić wbrew oporowi, jaki stwarza kończyna górna badającego ułożona na przedramieniu.

Interpretacja: Osłabienie przy odwodzeniu i/lub bóle świadczą o chorobie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego.

Test odwodzenia i zewnętrznej rotacji (test Patte)

 Test odwodzenia i zewnętrznej rotacji

Wykonywanie: Ramię chorego odwodzi się do 90stopni i zgina do 30stopni. W tej pozycji można wykluczyć działanie mięśnia naramiennego w zakresie zewnętrznej rotacji. Pacjentowi polega się wbrew oporowi stawianemu przez rękę badającego dalej rotować na zewnątrz ramię.

Interpretacja: Brak czynnej rotacji zewnętrznej w pozycji odwiedzenia ramienia przemawia za uszkodzeniem ścięgna mięśnia podgrzebieniowego. Przy rotacji zewnętrznej przekraczającej 45stopni można ocenić funkcję mięśnia obłego mniejszego.

Objaw ułożeniowy ramienia w rotacji zewnętrznej (ERLS)

 Objaw ułożeniowy ramienia w rotacji zewnętrznej (ERLS = External Rotation Lag Sign)

Wykonanie: Pacjent siedzi plecami do badającego. Kończyna górna zgięta w stawie łokciowym do 90 stopni zostaje biernie odwiedziona do 20 stopni i submaksymalnie zrotowana zewnętrznie (nie maksymalnie, aby uniknąć działania elastycznego torebki stawowej). Pacjent zostaje poproszony o utrzymanie pozycji rotacji zewnętrznej.

Taki sam test można wykonać w pozycji 90 stopni odwiedzenia. Będzie on wówczas specyficzny dla mięśnia podgrzebieniowego, względnie obłego mniejszego.

Interpretacja: O uszkodzeniu ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego świadczy brak możliwości utrzymania rotacji zewnętrznej w lekkim odwiedzeniu ramienia oraz "wracanie" do rotacji wewnętrznej. Jeśli test jest przeprowadzony w 90 stopniach odwiedzenia, to jest on bardzo czuły i specyficzny dla uszkodzenia mięśnia obłego mniejszego, o czym świadczy brak możliwości utrzymania ww. pozycji.

mięśnie goleni + mięśnie stopy (obrazki)