mięśnie goleni + mięśnie stopy (obrazki)

 

mięsień przywodziciel palucha

 mięsień przywodziciel palucha

Przyczep początkowy (Pp):

• głowa skośna - podstawy kości śródstopia od II do IV
• głowa poprzeczna - więzadła stawów śródstopno-paliczkowych palców III-IV

Przyczep końcowy (Pk):

• ścięgna obu głów przyczepiają się do boku od podstawy paliczka bliższego palca I

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi palec I
• podtrzymuje łuk poprzeczny stopy

mięsień zginacz krótki palucha

 mięsień zginacz krótki palucha

Przyczep początkowy (Pp):

• 
  powierzchnie podeszwowe kości sześciennej i kości klinowatej bocznej

Przyczep końcowy (Pk):

• obie strony podstawy paliczka bliższego palca I

Funkcja mięśnia (F):

• zgina paliczek bliższy palca I

mięsień odwodziciel palucha

 mięsień odwodziciel palucha

Przyczep początkowy (Pp):

• 
  guzek przyśrodkowy guza piętowego
• troczek zginaczy
• rozcięgno podeszwowe

Przyczep końcowy (Pk):

• przyśrodkowa strona podstawy
• paliczka bliższego palca I

Funkcja mięśnia (F):

• odwodzi i zgina palec I

mięsień zginacz długi palców

 mięsień zginacz długi palców

Przyczep początkowy (Pp):

• część przyśrodkowa powierzchni tylnej piszczeli poniżej kresy mięśnia płaszczkowatego

Przyczep końcowy (Pk):

• powierzchnie podeszwowe podstaw paliczków dalszych czterech bocznych palców

Funkcja mięśnia (F):

• zgina cztery boczne palce i zgina stopę w stawie skokowym górnym
• podtrzymuje łuk podłużny stopy

mięsień podkolanowy

 mięsień podkolanowy

Przyczep początkowy (Pp):

• powierzchnia boczna kłykcia bocznego kości udowej
• łąkotka boczna

Przyczep końcowy (Pk):

• powierzchnia tylna piszczeli powyżej kresy mięśnia płaszczkowatego

Funkcja mięśnia (F):

• słabo zgina kolano
• odblokowuje kolano przez obracanie kości udowej względem ustalonej piszczeli

mięsień płaszczkowaty

 mięsień płaszczkowaty

Przyczep początkowy (Pp):

• okolica tylna głowy strzałki bliższa 1/4 powierzchni tylnej strzałki, kresa mięśnia płaszczkowatego piszczeli

Przyczep końcowy (Pk):

• powierzchnia tylna kości piętowej przez ścięgno piętowe

Funkcja mięśnia (F):

• zgina stopę w stawie skokowym górnym
• stabilizuje podudzie względem stopy

mięsień trójgłowy łydki

 mięsień trójgłowy łydki = mięsień brzuchaty łydki + mięsień płaszczkowaty

Przyczep początkowy (Pp):

• 
  głowa boczna - boczna powierzchnia kłykcia bocznego kości udowej
• głowa przyśrodkowa - powierzchnia podkolanowa powyżej kłykcia przyśrodkowego kości udowej

Przyczep końcowy (Pk):

• powierzchnia tylna kości piętowej przez ścięgno piętowe

Funkcja mięśnia (F):

• zgina stopę w stawie skokowym górnym
• wspomaga zginanie stawu kolanowego
• unosi piętę podczas chodzenia

mięsień strzałkowy długi

 mięsień strzałkowy długi

Przyczep początkowy (Pp):

• głowa i bliższe 2/3 powierzchni bocznej strzałki

Przyczep końcowy (Pk):

• okolica podeszwowa podstawy kości śródstopia I i kości klinowatej przyśrodkowej

Funkcja mięśnia (F):

• wywołuje ewersję stopy i słabo zgina stopę w stawie skokowym górnym

mięsień PROSTOWNIK DŁUGI PALCÓW

 mięsień prostownik długi palców

Przyczep początkowy (Pp):

• kłykieć boczny piszczeli
• bliższe 3/4 powierzchni przedniej błony międzykostnej goleni i strzałki

Przyczep końcowy (Pk):

• paliczki środkowe i dalsze czterech bocznych palców

Funkcja (F):

• prostuje cztery boczne palce
• prostuje stopę w stawie skokowym górnym

mięsień PISZCZELOWY PRZEDNI

 mięsień piszczelowy przedni

Przyczep początkowy (Pp):

• kłykieć boczny kości piszczelowej
• bliższa połowa okolicy bocznej piszczeli
• błona międzykostna goleni

Przyczep końcowy (Pk):

• część przyśrodkowa powierzchni podeszwowej kości klonowatej i podstawy kości śródstopia I

Funkcja (F):

• prostuje stopę w stawie skokowym górnym i wywołuje inwersję stopy

mięsień DWUGŁOWY UDA

 mięsień dwugłowy uda

Przyczep początkowy (Pp):

• głowa długa: guz kulszowy
• głowa krótka: kresa chropowata, grzebień nadkłykciowy boczny kości udowej

Przyczep końcowy (Pk):

• boczna część głowy strzałki

Funkcja mięśnia (F):

• zgina i obraca podudzie na zewnątrz
• prostuje udo w stawie biodrowym

mięsień PÓŁBŁONIASTY

 mięsień półbłoniasty

Przyczep początkowy (Pp):

• guz kulszowy

Przyczep końcowy (Pk):

• część tylna kłykcia przyśrodkowego piszczeli

Funkcja mięśnia (F):

• zgina goleń
• prostuje udo

mięsień PÓŁŚCIĘGNISTY

 mięsień półścięgnisty

Przyczep początkowy (Pp):

• guz kulszowy

Przyczep końcowy (Pk):

• część górna powierzchni przyśrodkowej piszczeli

Funkcja mięśnia (F):

• zgina goleń
• prostuje udo w stawie biodrowym

mięsień PRZYWODZICIEL KRÓTKI

 mięsień przywodziciel krótki

Przyczep początkowy (Pp):

• trzon i gałąź dolna kości łonowej

Przyczep końcowy (Pk):

• kresa grzebieniowa i odcinek bliższy kresy chropowatej kości udowej

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi udo w stawie biodrowym
• słabo zgina udo

mięsień PRZYWODZICIEL WIELKI

 mięsień przywodziciel wielki

Przyczep początkowy (Pp):

• 
  część przywodząca: gałąź dolna kości łonowej, gałąź kości kulszowej
• część kulszowo-goleniowa: guz kulszowy

Przyczep końcowy (Pk):

• część przywodząca: guzowatość pośladkowa, kresa chropowata, kresa nadkłykciowa przyśrodkowa
• część kulszowo-goleniowa: guzek przywodzicieli kości udowej

Funkcja mięśnia (F):

• część przywodząca: przywodzi i zgina udo
• część kulszowo-goleniowa: zgina udo

mięsień PRZYWODZICIEL DŁUGI

 mięsień przywodziciel długi

Przyczep początkowy (Pp):

• trzon kości łonowej poniżej grzebienia łonowego

Przyczep końcowy (Pk):

• środkowy odcinek kresy chropowatej kości udowej

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi udo w stawie biodrowym

mięsień SMUKŁY

 mięsień smukły

Przyczep początkowy (Pp):

• trzon i gałąź dolna kości łonowej

Przyczep końcowy (Pk):

• górna część powierzchni przyśrodkowej piszczeli

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi udo
• zgina i obraca do wewnątrz podudzie

mięsień GRZEBIENIOWY

 mięsień grzebieniowy

Przyczep początkowy (Pp):

• gałąź górna kości łonowej

Przyczep końcowy (Pk):

• kresa grzebieniowa kości udowej

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi i zgina udo w stawie biodrowym

Test mięśnia nadgrzebieniowego Jobe'a (test pustej puszki)

 Test mięśnia nadgrzebieniowego Jobe'a inaczej zwany test pustej puszki

Wykonanie: Test można wykonać w pozycji stojącej jak i w siedzącej. Ramię pacjenta, wyprostowane w łokciu, jest odwiedzione do 90 stopni, zginane do przodu do 30 stopni oraz ustawiane w rotacji zewnętrznej lub zewnętrznej.

W czasie odwodzenia i zgięcia w płaszczyźnie horyzontalnej badający wywiera skierowany od góry nacisk na przedramiona. [Jednoczesne wykonanie badania EMG pozwala na stwierdzenie izolowanej pracy mięśnia nadgrzebieniowego.] Istotne jest, aby nacisk początkowo był delikatny i stopniowo się zwiększał, aż do stwierdzenia dolegliwości bólowych.

Interpretacja: Test jest dodatni, jeżeli wywołuje mniej lub bardziej nasilony ból, a pacjent nie jest w stanie odwieść ramienia do 90 stopni oraz utrzymać go wbrew naciskowi.

Przy rotacji wewnętrznej (kciuk skierowany w kierunku podłoża, jak przy wylewaniu płynu z puszki = pusta puszka) oceniane są głównie części grzbietowe (m.nadgrzebieniowy), natomiast przy zewnętrznej (kciuk wskazuje w górę = pełna puszka) - brzuszne części pierścienia rotatorów.

W celu dalszego różnicowania powtarza się test przy 45 stopniach w odwiedzeniu. Niewielkie dolegliwości bólowe oraz większa siła mięśniowa występują wtedy, kiedy główną przyczyną jest zespół cieśni, pod warunkiem że ścięgno jest nienaruszone. Test może być fałszywie dodatni w przypadku obecności zmian patologicznych w ścięgnie mięśnia dwugłowego.

Jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać kończyn w odwiedzeniu do 90 stopni przeciw sile ciężkości, przemawia to za zmianą ścięgna lub mięśnia nadgrzebieniowego lub za uszkodzeniem nerwu nadłopatkowego. Siła mięśnia nadgrzebieniowego znika całkowicie przy uszkodzeniu co najmniej 2/3 ścięgna.

Badania ze znieczuleniem obejmującym nerw nadłopatkowy i nerw pachowy wskazują na fakt, że mięsień nadgrzebieniowy i naramienny są odpowiedzialne za odwiedzenie ramienia. Mięsień nadgrzebieniowy utrzymuje wraz z innymi mięśniami stożka rotatorów głowę kości ramiennej w panewce oraz odwodzi ramię w pierwszych 20 stopniach. Następnie włącza się mięsień naramienny. Również jeśli ścięgno m.nadgrzebieniowego jest całkowicie zerwane, utrzymanie dobrej ruchomości barku jest możliwe. Występują jednak niewielki deficyt w początkowym zakresie ruchu odwodzenia i następnie powyżej 90 stopni odwiedzenia. [Badania z wykorzystaniem EMG wskazują na brak różnic w wartościach napięcia pomiędzy utrzymaniem kończyny w rotacji wewnętrznej (pusta puszka), z kciukiem równolegle do podłoża, oraz z ramieniem w rotacji zewnętrznej (pełna puszka)].

Siła m.nagrzebieniowego może zostać również oceniona przy ugiętych stawach łokciowych. Pozycja ta wymaga od pacjenta mniejszej siły mięśniowej, potrzebnej do utrzymania pozycji, a zatem jest mniej bolesna.