Objaw opadającego ramienia (drop-arm)

 Objaw opadającego ramienia

Wykonanie: U siedzącego chorego wyprostowane ramię jest biernie odwodzone do kąta około 90stopni. Pacjent powinien utrzymać tę pozycję bez podpierania, a następnie powoli opuścić kończynę.

Interpretacja: Osłabienie utrzymywania ramienia bez bólu lub z bólami albo jego nagłe opadnięcie świadczy o uszkodzeniu pierścienia rotatorów, które najczęściej spowodowane jest zmianami w mięśniu nadgrzebieniowym. Jeśli występuje tzw. zespół pozornego paraliżu, wówczas pacjent nie jest w stanie unieść kończyny. Ten ogólny objaw przemawia za całkowitym uszkodzeniem stożka rotatorów. 

Dodatni objaw opadającego ramienia może być również spowodowany przyczynami neurologicznymi. Z tego powodu konieczna jest dalsza diagnostyka (uszkodzenie nerwu podłopatkowego).

Przy zmianach patologicznych o charakterze przewlekłym degeneracyjnym w mięśniu nadgrzebieniowym objaw opadającego ramienia może być ujemny z powodu działania kompensacyjnego innych mięśni, szczególnie naramiennego. 

Niespecyficzny test mięśnia nadgrzebieniowego

 Niespecyficzny test mięśnia nadgrzebieniowego

Wykonanie: Pacjent w pozycji siedzącej powinien początkowo odwiedzione ramię do kąta 90stopni dalej odwodzić wbrew oporowi, jaki stwarza kończyna górna badającego ułożona na przedramieniu.

Interpretacja: Osłabienie przy odwodzeniu i/lub bóle świadczą o chorobie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego.

Test odwodzenia i zewnętrznej rotacji (test Patte)

 Test odwodzenia i zewnętrznej rotacji

Wykonywanie: Ramię chorego odwodzi się do 90stopni i zgina do 30stopni. W tej pozycji można wykluczyć działanie mięśnia naramiennego w zakresie zewnętrznej rotacji. Pacjentowi polega się wbrew oporowi stawianemu przez rękę badającego dalej rotować na zewnątrz ramię.

Interpretacja: Brak czynnej rotacji zewnętrznej w pozycji odwiedzenia ramienia przemawia za uszkodzeniem ścięgna mięśnia podgrzebieniowego. Przy rotacji zewnętrznej przekraczającej 45stopni można ocenić funkcję mięśnia obłego mniejszego.

Objaw ułożeniowy ramienia w rotacji zewnętrznej (ERLS)

 Objaw ułożeniowy ramienia w rotacji zewnętrznej (ERLS = External Rotation Lag Sign)

Wykonanie: Pacjent siedzi plecami do badającego. Kończyna górna zgięta w stawie łokciowym do 90 stopni zostaje biernie odwiedziona do 20 stopni i submaksymalnie zrotowana zewnętrznie (nie maksymalnie, aby uniknąć działania elastycznego torebki stawowej). Pacjent zostaje poproszony o utrzymanie pozycji rotacji zewnętrznej.

Taki sam test można wykonać w pozycji 90 stopni odwiedzenia. Będzie on wówczas specyficzny dla mięśnia podgrzebieniowego, względnie obłego mniejszego.

Interpretacja: O uszkodzeniu ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego świadczy brak możliwości utrzymania rotacji zewnętrznej w lekkim odwiedzeniu ramienia oraz "wracanie" do rotacji wewnętrznej. Jeśli test jest przeprowadzony w 90 stopniach odwiedzenia, to jest on bardzo czuły i specyficzny dla uszkodzenia mięśnia obłego mniejszego, o czym świadczy brak możliwości utrzymania ww. pozycji.

mięśnie goleni + mięśnie stopy (obrazki)

 

mięsień przywodziciel palucha

 mięsień przywodziciel palucha

Przyczep początkowy (Pp):

• głowa skośna - podstawy kości śródstopia od II do IV
• głowa poprzeczna - więzadła stawów śródstopno-paliczkowych palców III-IV

Przyczep końcowy (Pk):

• ścięgna obu głów przyczepiają się do boku od podstawy paliczka bliższego palca I

Funkcja mięśnia (F):

• przywodzi palec I
• podtrzymuje łuk poprzeczny stopy

mięsień zginacz krótki palucha

 mięsień zginacz krótki palucha

Przyczep początkowy (Pp):

• 
  powierzchnie podeszwowe kości sześciennej i kości klinowatej bocznej

Przyczep końcowy (Pk):

• obie strony podstawy paliczka bliższego palca I

Funkcja mięśnia (F):

• zgina paliczek bliższy palca I