Test zgięcia z oporem Habermeyera

 Test zgięcia z oporem Habermeyera

Ocena patologii w okolicy górnego kompleksu obrąbka i ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia.

Wykonanie: Pacjent w leżeniu tyłem, maksymalnie unosi nad głowę (zgina) ramiona, ręce skierowane w stronę sufitu. Pacjent dokonuje próby uniesienia kończyny badanej z leżanki przeciw oporowi ręki badającego. Podczas testu badający stoi po stronie kończyny badanej i trzyma ją poniżej stawu łokciowego.

Interpretacja: Odtworzenie dolegliwości związanych z napięciem (odczuwanych podczas zginania/rzucania), umiejscowionych głęboko wewnątrz stawu lub grzbietowo w linii stawu wskazuje na uszkodzenie typu SLAP.

Test obciążania mięśnia dwugłowego ramienia II

 Test obciążania mięśnia dwugłowego ramienia II

Ocena izolowanego uszkodzenia górnej części obrąbka bez niestabilności stawu ramiennego.

Wykonanie: Pacjent w leżeniu tyłem. Ramię zgięte do 120 stopni i maksymalnie zrotowane zewnętrznie, staw łokciowy zgięty do 90 stopni, przedramię w suplinacji. Pacjent na za zadanie zginać staw łokciowy przeciw oporowi badającego i próbować sięgnąć ręką do głowy.

Interpretacja: O uszkodzeniu typu SLAP należy myśleć, jeśli pojawią się dolegliwości bólowe głęboko w stawie lub wzdłuż linii stawu.

Test obciążania mięśnia dwugłowego ramienia I

 Test obciążania mięśnia dwugłowego ramienia I

Ocena uszkodzenia górnego obrąbka stawowego u pacjentów z przednią niestabilnością stawu ramiennego, w połączeniu z uszkodzeniem typu Bankarta.

Wykonanie: Pacjent w leżeniu tyłem z ramieniem odwiedzionym do 90 stopni. Staw łokciowy zgięty do 90 stopni, ramię w pośredniej pozycji rotacji. Z tej pozycji z przedramieniem odwróconym wykonuje się przedni test obawy (rotację zewnętrzną ramienia). W momencie wystąpienia bólu oraz uczucia niestabilności po przedniej stronie barku następuje zatrzymanie ruchu rotacji zewnętrznej i pacjent próbuje zgiąć staw łokciowy przeciw oporowi ręką badającego i sięgnąć do twarzy. Podczas badania należy zapytać pacjenta, czy uczucie niestabilności ustępuje, jak takie samo się pogarsza.

Interpretacja: Poprawa w zakresie niestabilności i dolegliwości bólowych wskazuje na brak uszkodzenia typu SLAP. Brak zmiany lub pogorszenie odczuć przemawiają za uszkodzeniem typu SLAP. Badający powinien zwrócić uwagę na to, aby przedramię podczas badania pozostawało w pozycji odwrócenia oraz aby znajdować się na wysokości pacjenta, szczególnie jeśli test wykonywany jest w pozycji siedzącej.

Test rozciągania

 Test rozciągania

Wykonanie i interpretacja: Bierne zgięcie do tyłu ramienia przy wyprostowanym stawie łokciowym i nawróceniu przedramienia lub próba wykonania przez chorego z tej pozycji czynnego odwrócenia przedramienia, zgięcia stawu łokciowego i ramienia powoduje ból w przedniej okolicy mięśnia naramiennego, w przebiegu ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia.

Uszkodzenie typu SLAP

 Uszkodzenie typu SLAP (Superior Labrum Anterior Posterior)

Obrębek jest zbudowany z tkanki łącznej włóknistej, podobnie do łąkotki i zwiększa powierzchnię stawową oraz głębokość panewki. Wewnątrzstawowy przyczep ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego znajduje się w bliskim sąsiedztwie górnej części obrąbka stawowego. Upadek na wyciągniętą, lekko zgiętą i odwiedzioną rękę, uraz w odwiedzeniu i rotacji zewnętrznej oraz mikrourazy (powtarzane rzuty) mogą prowadzić do uszkodzenia typu SLAP.

Częste są również uszkodzenia towarzyszące (naderwanie stożka rotatorów, uszkodzenie typu Bankarta).

Podział uszkodzeń typu SLAP wg Snydera"

• Typ I: zmiany degeneracyjne brzegu obrąbka bez wpływu na przyczep mięśnia dwugłowego i obrąbka (11%)
• Typ II: naderwanie przyczepu mięśnia dwugłowego na wyrostku nadpanewkowym (41%)

Mięsień dwugłowy i obrąbek są oddzielone.

• Typ III: uszkodzenie górnej części obrąbka typu rączki od wiadra, brak uszkodzenia ścięgna mięśnia dwugłowego (33%)
• Typ IV: uszkodzenie górnej części obrąbka typu rączki od wiadra, naderwanie rozciąga się ścięgno mięśnia dwugłowego (15%)

Test Lippmena

 Test Lippmena

Wykonanie: Pacjent siedzi lub stoi. Po zgięciu do kąta prostego stawów łokciowych badamy palpacyjnie okolicę rowka międzyguzkowego kości ramiennej około 9 cm dystalnie od stawu ramiennego, próbując zmobilizować ścięgno mięśnia dwugłowego.

Interpretacja: Test jest pozytywny, jeśli podczas badania pojawią się dolegliwości bólowe na przebiegu ścięgna.

Test trzasku

 Test trzasku

Badanie przemieszczania ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego

Wykonanie: Badający palcem wskazującym i środkowym jednej ręki ocenia bruzdę międzyguzkową, drugą ręką obejmuje staw promieniowo-nadgarstkowy odwiedzionej do kąta 80-90stopni i zgiętej do kąta prostego w stawie łokciowym kończyny górnej (KG) pacjenta, a następnie wykonuje bierne naprzemienne ruchy rotacyjne w stawie ramiennym.

Interpretacja: W przypadku podwichnięcie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego z bruzdy międzyguzkowej można palcem wyczuć przeskakujące ścięgno.